ದಾನ - ಖಲಿಲ್ ಗಿಬ್ರಾನ್

ಕೆಲವರು ಎಷ್ಟೇ ಇದ್ದರೂ ಒಂದಿಷ್ಟೇ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ,
ಅವರು ಮಾಡುವುದು ಕೀರ್ತಿಗೋಸ್ಕರ,
ಅವರ ಅಡಗಿದ ಈ ಆಸೆ
ಅವರ ದಾನವನ್ನು ಕುರೂಪಿಯಾಗಿಸುತ್ತದೆ.

ಮತ್ತೆ ಕೆಲವರಿದ್ದಾರೆ; ಅವರಿಗಿರುವುದೇ ಒಂದಿಷ್ಟು
ಅಷ್ಟೂ ದಾನ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.
ಅವರಿಗೆ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆ ಇದೆ.
ಅವರ ಖಜಾನೆ ಯಾವತ್ತೂ ಬರಿದಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಹೀಗೆ ಕೆಲವರು, ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ.
ಸಂತೋಷ, ಅವರ ಬಹುಮಾನ;
ಮತ್ತೆ ಕೆಲವರು ತುಂಬಾ ದುಃಖದಿಂದ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ.
ದುಃಖ, ಅವರ ಶಿಕ್ಷೆ.

ಮತ್ತೆ ಕೆಲವರು ಕೊಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರಿಗೆ
ದುಃಖ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ; ಸಂತೋಷ ಅವರು ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಇಲ್ಲ.
ಪುಣ್ಯಪ್ರಜ್ಞೆಯಿಲ್ಲ ಅವರಲ್ಲಿ;
ಸಂಪಿಗೆ ಕಂಪು, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹರಡಿದಂತೆ.

ಅವರು ದಾನ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ.
ಅವರ ಕೈಗಳಿಂದ ದೇವರು ಮಾತನ್ನಾಡುತ್ತಾನೆ
ಮತ್ತು, ಅವರ ಕಂಗಳಿಂದ
ದೇವರು ನಗುತ್ತಾನೆ.

ಕೇಳಿದಾಗ ಕೊಡುವುದು, ಉತ್ತಮ.
ಆದರೆ ಕೇಳದಲೆ,
ತಿಳಿದು ಕೊಡುವುದು ಇನ್ನೂ ಉತ್ತಮ.
ಇ0ತಹ ದಾನಿಗಳಿಗೆ, ದಾನ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವವರನ್ನು
ಹುಡುಕುವುದು, ದಾನ ಕೊಡುವುದಕ್ಕಿಂತಲೂ
ತುಂಬಾ ಹರುಷ.

ಹೀಗೆ ಕೊಡಲೇಬಾರದು ಅಂತೇನಾದರೂ ಇದೆಯಾ?

ಒಂದಲ್ಲಾ ಒಂದು ದಿನ
ನಮ್ಮಲ್ಲಿರುವುದೆಲ್ಲಾ ಕೊಟ್ಟು ಹೋಗುತ್ತದೆ.
ಹಾಗಾಗಿ, ಈಗಲೇ ಕೊಡು, ಕೊಡುವ ಕಾಲ ನಿನ್ನದು
ಬಹುಶಃ ನಿಮ್ಮ ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಯದಲ್ಲ.

ಪದೇ ಪದೇ ನೀವು ಹೇಳುತ್ತೀರಿ;
"ನಾನು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ ಆದರೆ ಯಾರಿಗೆ ಅದರ
ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇದೆಯೋ ಅವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ."

ನಿಮ್ಮ ಕೊಪ್ಪಲಲ್ಲಿರುವ ಹಣ್ಣಿನ ಮರ
ಹಾಗೆ ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ, ಅಥವಾ ಬೇಣದಲ್ಲಿ ಮೆಯುತ್ತಿರುವ
ನಿಮ್ಮ ಆಕಳು ಹಾಗೆ ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ.

ಬದುಕಲು ಕೊಡುತ್ತಾರೆ ಅವರು ಏಕೆಂದರೆ,
ಕೊಡದೇ ಇರುವುದು, ನಿಮ್ಮ ನಾಶಕ್ಕೆ.

ಯಾರು ಹಗಲಿಗೂ ಇರುಳಿಗೂ ಯೋಗ್ಯನೋ
ಅವನು ನಿಮ್ಮ ಎಲ್ಲ ದಾನಗಳಿಗೂ
ಯೋಗ್ಯ, ಅದು ನಿಜ.

ಮತ್ತೆ ಯಾರು ಜೀವನ ಸಮುದ್ರವನ್ನು
ಕುಡಿಯಲು ಯೋಗ್ಯರೋ ಅವರು
ನಿಮ್ಮ ಹಳ್ಳದಿ0ದ ಅವರ
ಪಾತ್ರೆ ತುಂಬಿಸಿಕೊಳ್ಳಲೂ ಯೋಗ್ಯರು.

ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಂದ ದಾನ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕಿಂತಲೂ
ದೊಡ್ಡದಾದ ಬರ ಯಾವುದಿದೆ?
ನೀವು ಯಾರು ಅಂತ
ಅವರ ಹೃದಯ ಕಿತ್ತು,
ಅವರ ಅಭಿಮಾನ ನಿಮ್ಮೆದುರಿಗೆ ಇಟ್ಟು
ನಾಚಿಕೆ ಬಿಟ್ಟು ಅವರ ನಗ್ನ ಮಾನ
ನಿಮ್ಮೆದುರಿಗಿಡಬೇಕು?

ಅದಕ್ಕೂ ಮೊದಲು ದಾನ
ಕೊಡಲು ನೀವು ಯೋಗ್ಯರಾ, ಒಳ್ಳೆ ದಾನಿಯೇ ನೀವು?
ಅದನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಿ.

ಏಕೆಂದರೆ, ಇಲ್ಲಿ ನಿಜ ಏನೆಂದರೆ,
ಒಂದು ಜೀವ ಇನ್ನೊಂದು ಜೀವಕ್ಕೆ
ಕೊಡುತ್ತಿದೆ.
ದಾನಿ ಅಂತ ನೀವು ತಿಳಿದಿದ್ದೀರಿ
ಆದರೆ, ಸತ್ಯದಲ್ಲಿ ನೀವು ಸಾಕ್ಷಿ ಮಾತ್ರ.